Appa is Amsterdamse straattaal voor ‘dronken’. Het is een bijnaam die goed past bij Rachid el Ghazoui, die zich een paar jaar geleden dagelijks suf blowt en drinkt en zodoende half verdoofd door het leven gaat. Op zijn veertiende zet hij zijn eerste stappen op het verkeerde pad, waarna de rest van zijn jeugd gedomineerd wordt door overvallen, diefstallen, drugsdeals en de bijbehorende celstraffen. Pas wanneer hij een jaar of acht later weer eens dronken en stoned tegelijk thuis komt, begint voor Appa de grote ommekeer. Hij krijgt knallende ruzie met zijn broertje Said, die wel een fatsoenlijk leven leidt en zijn grote broer voor de zoveelste keer duidelijk probeert te maken dat het criminele pad een doodlopende weg is. Deze keer hebben zijn woorden het gewenste effect: terug op zijn slaapkamer besluit Appa per direct te stoppen met blowen en drinken, en eindelijk eens iets van zijn leven te gaan maken.

Op dat moment heeft hij al een aardige naam op weten te bouwen als rapper. Met het uit Amsterdam-Noord afkomstige THC brengt hij in 2005 het album Artikel 140 uit, en Appa wordt algemeen beschouwd als een van de betere rappers binnen het collectief. Het losbandige gedrag van de groep strookt echter niet met zijn nieuwe levenshouding, en na wat interne strubbelingen besluit hij op te stappen. Hij stopt zelfs even volledig met muziek en neemt een fulltime baan, maar de bevriende rapper Regga weet hem na een paar maanden over te halen de microfoon toch weer op te pakken. Vanaf dat moment wordt het voor Appa duidelijk wat hij met zijn talent kan doen: een stem zijn voor de jongeren op straat die vastzitten in hetzelfde uitzichtloze leven waaraan hij zelf probeert te ontsnappen.

Appa gaat voortvarend aan de slag, wat in 2006 resulteert in de gratis mixtape De Meest Onderschatte. Bij het nummer Schuif Aan De Kant wordt een videoclip geschoten die vanwege de soms controversiële beelden niet op tv wordt uitgezonden, maar wel meer dan een miljoen keer wordt bekeken op YouTube. Een jaar later doet hij het nog eens dunnetjes over met de mixtape Ter Beschikking Van De Straat en de video van Ik Heb Schijt, die ruim drie miljoen YouTube-kijkers trekt. In de clip wordt naar lieve lust gezwaaid met honkbalknuppels, hakbijlen en opgestoken middelvingers, wat Appa het stigma oplevert van de boze Marokkaan die overal tegenaan trapt. Op andere mixtape-tracks maakt hij al duidelijk dat dit eendimensionale beeld niet helemaal klopt, de definitieve ommezwaai volgt wanneer hij in november 2007 zijn debuutalbum uitbrengt.

Straatfilosoof is een autobiografische plaat, waarop Appa zijn luisteraars stapsgewijs deelgenoot maakt van zijn transformatie van onverbeterlijke straatrat tot succesvol zakenman. De boze blikken hebben plaatsgemaakt voor persoonlijke beschouwingen, de opgestoken middelvingers voor een helpende hand. Appa heeft de positieve draai aan zijn leven weten te vertalen naar zijn muziek en biedt daarmee een ontsnappingsplan aan de jongeren die vastzitten in de negatieve spiraal waaraan hij zelf is ontsnapt.