‘Kun jij je nog herinneren hoe ik met de Milkshake Rap in steenkolenengels op de bilstreek mepte?’ Het is de openingszin van En Zo Geschiedde, een nummer waarin Extince de begindagen van zijn rapcarrière beschrijft. Er is flink wat graafwerk in het geheugen voor nodig, maar inderdaad, Extince scoort in 1987 al een bescheiden hitje met zijn Engelstalige ode aan de milkshake. McDonalds is niet blij met het gebruik van een sample uit hun reclamedeuntje en laat de single uit de handel nemen, maar de op dat moment twintigjarige Peter Kops laat zich niet uit het veld slaan.

Na nog wat Engelstalige successen, waaronder een optreden in New York met zijn groep Next Chapter, komt zijn grote doorbraak als hij halverwege de jaren ’90 overstapt naar het Nederlands. Een gastoptreden op de single Turbotaal van Osdorp Posse vormt de aanleiding voor deze switch, waarna de naam Extince dankzij solo-single Spraakwater definitief op de kaart wordt gezet. Een naam die overigens geen letterlijke betekenis heeft: een jonge, nog nauwelijks Engels sprekende Peter Kops verstaat de naam van Whodini-rapper Extasy als ‘Extince’, en als hij de juiste spelling later op een platenhoes ziet staan, besluit hij de verzonnen versie zelf maar te houden.

Spraakwater is niet alleen het eerste Nederlandstalige rapnummer dat een top 10-notering behaalt, de in 1995 uitgebrachte single staat ook aan de wieg van platenmaatschappij Top Notch. De zelfbenoemde Prins Extince legt het kersverse label geen windeieren, want ook de singles Kaal Of Kammen, 4 Voeters en Zoete Inval groeien uit tot hits. In 1998 volgt uiteindelijk het debuutalbum Binnenlandse Funk, dat lovend wordt ontvangen. Extince wordt door collega’s en critici geroemd om zijn woordspelingen, taalvondsten en tekstuele hoogstandjes. Zijn soepele manier van rappen en onmiskenbaar Brabantse tongval zorgen voor een uniek geluid binnen de Nederlandse hiphop. Als weekblad Nieuwe Revu in 2007 een ranglijst op laat stellen van de beste Nederlandstalige hiphopalbums, eindigt Binnenlandse Funk met een straatlengte voorsprong op de eerste plaats.

Sinds zijn debuut in 1998 verschijnt er om de drie jaar een nieuw Extince-album: na Vitamine E (2001) en 2e Jeugd (2004) volgt in 2007 het voorlopig laatste wapenfeit met het album Toch?. Als tussendoortje verschijnt in 2005 ook nog De Avonturen Van De Exter-O-Naldus, een ter gelegenheid van zijn twintigjarig rap-jubileum uitgebrachte verzamelaar met hits, remixes, onuitgebracht werk en nieuwe nummers.

Extince was zeker niet de eerste die in het Nederlands begon te rappen, hij was wel de eerste Nederlandstalige rapper die op succesvolle wijze een voet tussen de Hilversumse deur wist te krijgen. Nieuwe generaties hebben dankbaar gebruik gemaakt van zijn pionierswerk, maar ondanks de toegenomen concurrentie op de hiphop-markt blijft de Prins Extince een klasse apart. Na elk album verdwijnt hij als een gejatte fiets weer in het niets, om drie jaar later doodleuk op de proppen te komen met een frisse nieuwe plaat. Een simpel rekensommetje leert dat 2007 plus drie 2010 is, dus wellicht heeft de Kletsmajoor tegen die tijd weer iets moois voor ons in petto.