Tegen het eind van het vorige millennium, in 1999 om precies te zijn, werkt producer Nikes op no cure no pay-basis in een Nijmeegse muziekstudio. In ruil voor zijn noeste arbeid krijgt hij af en toe wat studiotijd, waarvan hij verschillende bevriende rappers gebruik laat maken. Een van die rappers is Nosa, die dan nog in het Engels bezig is. Ook Rosco, de rapper met die lange dreads, komt vaak opnemen met de Nederlandstalige groep waarvan hij in die tijd lid is. Nosa weet Rosco over te halen om voortaan als back up-rapper met hem mee te gaan naar optredens, twee jaar later wordt Nosa op zijn beurt overgehaald om een keer een track in het Nederlands op te nemen. De naam Zo Moeilijk is inmiddels ook al bedacht, gebaseerd op nieuwe slang die uit de randstad over is komen waaien, maar doordat beide rappers het de komende jaren druk hebben met hun studie, duurt het nog even voordat de driemansformatie definitief gevormd wordt.

Pas in 2005, vier jaar na het eerste Nederlandstalige nummer, begint het drietal weer te werken aan nieuw materiaal. Omdat Nosa in die periode in Amsterdam woont, is er weinig tijd beschikbaar om samen in de studio door te brengen. Vandaar ook dat de in 2006 uitgebrachte demo-cd van de groep opvallend veel solomateriaal van beide rappers bevat. Even lijkt het erop dat de bekende Amsterdamse platenzaak Fat Beats het album uit gaat brengen, maar de cd wordt uiteindelijk in eigen beheer op de markt gebracht. De naam die op het hoesje prijkt is Nosa featuring Rosco, de titel van het album is Zo Moeilijk. De eigenzinnige, volledig door Nikes geproduceerde plaat wordt goed ontvangen, later dat jaar verschijnt het nummer Een Brug Te Ver op de Top Notch-verzamelaar Homegrown 2006.

Nadat Nosa weer in Nijmegen is komen wonen, begint het trio te werken aan een nieuw album. De titel van de vorige plaat wordt de nieuwe groepsnaam, en via Sticks van Opgezwolle, die een groot fan blijkt te zijn van het drietal, komen ze terecht bij Top Notch. Daar wordt in oktober 2008 het album Nijmeegse Modo uitgebracht. De vaak onorthodoxe beats van Nikes, die een Joegoslavische achtergrond heeft en in zijn muziek veel gypsy-invloeden verwerkt, geven de plaat een donkere kleur. Ook de Surinaamse roots van de twee rappers komen duidelijk naar voren in hun vaak abstracte teksten, die ook nog eens doorspekt worden met soms onnavolgbare Nijmeegse straattaal. Die ongebruikelijke combinatie zorgt voor een volstrekt eigen geluid, waarmee Zo Moeilijk al snel een trouwe schare fans weet op te bouwen. Muziek voor de massa maken ze niet, maar wie bereid is om wat dieper te graven, stuit op een schat aan ruwe, ongepolijste hiphop.