05-07-10“We liepen net langs een van jullie grachten en daar zat een enorm dikke vrouw op haar boot te zonnen. Dikke vetrollen hingen over haar bikini, ze had haar benen wijd en een gouden zonnebril op. Dát is zef.”

Na een vlucht van ruim dertig uur via Durban en Londen is Jack Parow aangekomen in een tropisch warm Amsterdam. Het is op dit moment winter in Zuid-Afrika, het thuisland van de rapper. Parow is in Nederland voor zeven shows in vier dagen tijd. Daarnaast promoot hij zijn album dat in augustus via Top Notch in Nederland uitkomt. Zuid-Afrikaanse rap is in amper een jaar tijd geëxplodeerd, met Die Antwoord en Jack Parow als topje van de ijsberg. De twee acts kennen elkaar goed en werken al langer samen. In maart tekende Die Antwoord op het grote Amerikaanse label Interscope. Het debuut van Parow was in eigen land binnen drie weken goud. Twintigduizend exemplaren gingen er in die korte tijd over de toonbank. Parow durft niet eens een schatting te maken van het aantal illegale downloads. “Er komen nu veel mooie vrouwen op me af, dat is lekker joh.”

Op het grote Zuid-Afrikaanse popfestival Oppikoppi, waar labelgenoot Lucky Fonz III al twee keer optrad, begon Jack Parow vorig jaar zijn show met de volgende woorden: ‘Hello, my naam is Jack Parow. Ek hou van Afrikaans. Ek hou van rap.’ Het was een statement in een land waar Engels als taal wordt gezien voor handel en wetenschap en zodoende wordt gepromoot door de overheid. Overigens spreken de meeste Zuid-Afrikanen Zulu of Xhosa. “Afrikaans zal nooit verdwijnen, het is de mooiste taal ter wereld. Je merkt dat het nu juist weer aan een opmars bezig is, mede door onze raps. Wanneer een taal in ontwikkeling blijft, vinden mensen het interessant. Rap is heel breed in Zuid-Afrika. Iedereen luistert naar mijn rap: van blank tot zwart en iedereen daar tussen. Of je nu rijk of arm bent, zelfs mensen die helemaal geen Afrikaans verstaan komen naar onze shows.”

“Ik begon te rappen in het Engels. Geïnspireerd door Snoop Dogg’s Doggystyle album en de mensen in mijn omgeving. Ik zat in een rapcrew The Clenched Fist, ik was de enige blanke, en we besloten een nummer te maken genaamd Hard Headed Hobo. Zij waren de zwervers die mij, de blanke boer, wilden overvallen. Ik vond dat als ik als die boer rapte, het ook in het Afrikaans moest. Dat ging zo lekker, sindsdien doe ik niets anders meer. Ik ontmoette steeds meer Afrikaanse rappers, waardoor er een scene ging ontstaan. Rap is wijdverspreid in Zuid-Afrika, maar we kennen elkaar allemaal wel. Gelukkig blijft het wel enigszins ‘kulti’. We hebben nog steeds een cult-aanhang. Dat is veel sterker dan een mainstream-publiek, omdat mainstream snel voorbij gaat en gebasseerd is op de smaak van de massa in plaats van echte liefde voor muziek.”

Lees verder op 3VOOR12